JanBoeren2006Dit levensverhaal gaat over Jan Boeren (1931-2007). Hij was een oom van Interstruif. Jan Boeren was de oudste zoon  in het boerengezin van Vic Boeren en Maria Bax dat verder nog 2 jongens en 4 meisjes telde. Hij werd geboren op 7 januari 1931 aan de Maaijkantsestraat in Ulicoten, gemeente Baarle-Nassau. Na de lagere school volgde Jan een jaar MULO (lager voortgezet onderwijs) bij de broeders van Huijbergen en kwam hij in 1946 in het missiehuis St. Theresia in Boxtel terecht, toen klein-eminarie van de Assumptionisten, met de bedoeling priester-Assumptionist te worden. Het Grieks en Latijn bleek te zwaar en hem werd geadviseerd om geen pater maar broeder te worden. in september 1952 begon Jan Boeren in klooster halsteren stella maris fvdpol img 2628Halstern aan het noviciaat en een jaar later volgden de eerste geloften. GeloftenOverigens waren de Assumptionisten niet heel lang in Halsteren bij Bergen op Zoom gevestigd, in 1955 werd de villa geruild voor een onderkomen in Steenbergen. Jan verhuisde waarschijnlijk toen naar Boxtel terug.

Tijdens "het rijke Roomse leven" was kasteel Stapelen in Boxtel de hoofdvestiging van de Nederlandse provincie van de Assumptionisten. Het werd ook voor langere tijd het verblijf van Jan Boeren. In 1957, op 22 september legde hij de eeuwige geloften af. Hij was toen al 2 jaar in Boxtel en leerde het timemrmansvak van broeder Jozef Schoonen. Toen deze naar Kongo ging, kwam Jan er alleen voor te staan. Later, in 1963, werd jan naar Bergeiijk gezonden om daar in de werkplaats de leiding te voeren.

Door Raymsfotosite - Eigen werk, CC BY-SA 3.0 nl, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=28586709

 

In april 1967 is Jan Boeren naar de missie in toenmalig Belgisch Congo getrokken. De reis verliep langs Oeganda, waarlangs het missiegebied gemakkelijker te bereiken was. Net voor dat Jan naar zijn missie vertrok werd er in Ulicoten nog een "fancy-fair" gehouden om geld in te zamelen, een soort volkskermis. Hij werkte op verschillende plaatsen, maar de langste tijd werkte hij in Oost-Congo (dat ook een tijd Zaïre heette) in Butembo. Daar nam Jan de werkplaats over die was opgericht door Broeder Piet Fennis. De voornaamste activitei in Congo was het bouwen van kerken, pastoriën, woningen, maar ook het maken van meubels en beelden voor de gebouwen die werden gemaakt.BowKerkCongo Men verkocht ook wel meubels om zo wat zelf-financierend te zijn. Men omschreef het als wonderlijk hoe een eenvoudige timmerman zich ontwikkelde tot een bouwmeester die zelf zijn bouwwerken ontwierp en uitvoorde met deels zelf vervaardigd bouwmaterialen. Het bouwen van kerken en die voorzien van een inboedel aan beelden en kruisen, naast de banken en stoelen was zijn wijze van pastooraal werk. Er was ook aandacht voor de veiligheid en het welzijn van de inlandse arbeiders en op een bepaald moment bouwde hij zelf veiligheidsvoorzieningen op de oude onbeveiligde machines van de timmerwerkplaats. Intussen was Jan zijn zus, onze tante Julia Boeren ook in het klooster gegaan en eveneens in Kongo terecht gekomen. Ze zat in Binga op zo'n 1500 km van Jan vandaan. Ze konden in die jaren wel ieder 2 maal bij elkaar op bezoek gaan, wat in dat land een hele reis was.

Jan was geen gemakkelijke persoon om mee samen te werken en om die reden werd hij na 15 jaar uit Congo weg gestuurd in 1982. Dat was voor hem een zeer zware beslissing. Na een verblijf van enkele jaren in Rome en Nederland werd voor hem een nieuwe missie gevonden in Tulear, Madagscar. Vanaf 1984 Waar hij tot 2000 zeer actief was met ongeveer dezelfde activiteiten als in Congo. Ook daar was hij geen gemakkelijke persoon in de relaties met zijn omgeving. Het was gewoon heel moeilijk om te weten wat er echt in hem omging. Jan Boern was eigenlijk een sociale , warme mens, maar het was niet altijd gemakkelijk dat in hem naar boven te krijgen of in te zien. Zijn inerlijk kwam vaak naar boven in de warme voorstelling die hij maakte in zijn beelden, vooral van die van de moeder-met-kind. Ook de momentn van warme belangstellng voor de medebroeders of anderen uit zijn omgeving, gunden een beetje inkijk in het innerlijk leven.Jan slaagde er in ook daar een werkplaats/bouwbedrijf aan de praat te houden. Hoewel de klassieke talen (Latijn, Grieks) een struikelblok bleken in het seminarie, slaagde broeder Victor er toch in om zeer behoorlijk Frans te leren en ook voldoende Swahili (voor Oost-Congo) en Malagasisch om zijn arbeiders en andere helpers te kunnen sturen.

In 2000-2001 werd er bij hem kanker vastgesteld die lastig te behandelen bleek. Intussen was hij definitief terug gekeerd naar de lage landen. Hij vestigde zich even in Weelde, het dorp van zijn moeder maar vestigde zich na een jaar in een "aanleunwoning" op Molenhof bij woonzorgcentrum Molenweide, niet ver van Kasteel Stapelen. Ook daar bleef hij kunstzinnig bezig, met het vervaardigen van houten beelden en ook beelden in klei. In december 2006 moest Jan Boeren noodgedwongen verhuizen naar de verpleegafdeling. In de nacht van 3 mei 2007 sloot hij voorgoed zijn ogen en kwam hij thuis bij zijn schepper.

 

korenmaaierUlicotenNa zijn dood werd op 14 juli 2007 in zijn geboortedorp Ulicoten een van zijn laatste beelden onthuld in het bijzijn van de familie. Het is hetzelfde beeld als we zien bovenaan, maar nu verduurzaamd. HarendeBoerHet stelt een "harende boer" voor die met een speciaal hamertje en en "haar-pin" een zeis aan het scherpen is tijdens het korenmaaien door. Jan Boeren noemde het beeld "De Korenmaaier. Er bestaat ook een foto door Jan Boeren genomen, van zijn vader Vic, die dezelfde handeling aan het uitvoeren is, maar dan wel op een stoel gezeten thuis. Intussen zijn van de groep op de foto er ook al weer een aantal overleden. In 2021 wordt door d gemeente Baarle-Nassau besloten het beeld in brons te laten restaureren, nadat in de jaren er voor enkele noodherstellingen te weinig resultaat hadden. De dorpsraad van Ulicoten staat nu in voor het onderhoud van dit beeld, dat destijds aan de gemeenschap werd geschonken als dank voor de steun die Jan Boeren kreeg uit zijn geboortedorp.HarendeBoer Jan Boeren